Wednesday, July 22, 2020

आजी

आजी,
साऱ्यांची तू घेते काळजी,
लागते तुला ओढ सर्वांची.
भेटत नाही तुला जरी,
तरी आठवण येते त्या क्षणांची.

जे घालवले तुझ्या सावलीत.

आई झाले तरी अजूनही,
आहे हीच लहान नातं ती.
आता पुन्हा लहान होऊनी,
वावरू का तुझ्या अवती भवती?

गरमागरम खाटीडाळ (आमटी) ,
भात, आणि त्यावर तूप.
जेवताना प्रेमाने वाढून,
खाऊ घालशील खूप.

सायंकाळी खेळायला जाताना,
चहा खारी  दे, नाही तर उकड बनव ना.
माझे आवडते कुस्कऱ्याचे लाडू,
नाही तर गुळपापडी भरव ना.

झोपताना गोष्टी ऐकव,
कृष्ण सुदामच्या, राम, लक्ष्मण, भरत शत्रूगुनाच्या राती. 
झोप लागेल मला शांत,
जेव्हा अलगद पांघरशील गोधडी अंगावरती.

बघूया टीव्ही एकत्र,
एखादी सिरीयल, एखाधा पिक्चर मस्त.
डोळे भरून येतील तुझे,
चित्र बघता भावनाशील, होशील चिंताग्रस्त.

सुट्ट्यांमध्ये फिरायला जाताना,
सोबत खूप खाऊ घेशील खायला.
थकलेच प्रवासात तर, डोके मांडीत ठेऊन,
सांगशील झोपायला. 

खेळही खेळाशिल लहान होऊनी,
कवड्या, सारीपाट माझ्यासाठी.
कुल्फी,  लाडू, कापूस वाला येईल,
तेव्हा घेऊन देशील  काही ना काही.

जेव्हा शाळेत येशील सोडायला,
रडेन मी, तू असशील सांभाळायला.
समजवायला, म्हणशील "शिक सहन करायला",
पण मी काही ऐकणार नाही.

का मी झाले मोठे? का झाले मी आई?
पुन्हा मला लहान होउदे.
प्रेमळ आजी सोबत माझ्या,
हवा तेवढा वेळ मिळू दे.

धन्यवाद
मीनल 

No comments: